Bijbel is de Nederlandse vertaling van het woord biblia dat op zeker moment in het Latijn opduikt om er het door de christenen gebruikte heilige boek mee aan te duiden. Biblia is een Grieks woord. Het is de meervoudsvorm van biblion dat 'boekje', 'brief' of 'document' betekenen kan. Biblion is een verkleinwoord van biblos - door het Grieks uit het Egyptisch geleend - dat een van papyrus gemaakte boekrol aanduidt.
De christelijke bijbel bestaat uit twee gedeelten. Het eerste deel is de verzameling geschriften waarin volgens joden en christenen God zich heeft geopenbaard. De christenen noemen dit deel het Oude Testament. In joodse kring is de naam Tenach (T-N-CH) in gebruik. T, N en CH zijn de beginletters van de Hebreeuwse woorden Tora (de Wet), Nebiim (de Profeten) en Chetubim (de Geschriften). Dat is de traditionele, joodse indeling van het Oude Testament.
Het tweede deel van de christelijke bijbel - het Nieuwe Testament - bevat het verhaal van het leven van Jezus en geschriften van zijn leerlingen. Het Nieuwe Testament maakt geen deel uit van de joodse heilige schrift.
Nederlandstalige websites waar informatie te vinden is over de bijbel en zijn Nederlandse vertalingen, zijn o.m. die van het Nederlands Bijbelgenootschap, en die van de Katholieke Bijbelstichting i.s.m. de Vlaamse Bijbelstichting. Deze twee stichtingen hebben samen een prima ontsloten versie van de katholieke Willibrordvertaling online beschikbaar gesteld. Ook van de meest beroemde Nederlandse vertaling, de Statenvertaling is een heel goed bruikbare electronische versie voorhanden op het internet.
